(SeaPRwire) –   Pengeluaran daging dan tenusu adalah antara penyumbang terbesar kepada pelepasan global. Dan banyak syarikat semakin sedar akan kesan iklim mereka—dan bersemangat untuk mengambil tindakan. Tetapi menurut kajian baharu yang dikeluarkan hari ini, majoriti dakwaan dan komitmen kelestarian yang dibuat oleh syarikat daging dan tenusu boleh dianggap sebagai ‘greenwashing’ (penggambaran hijau yang mengelirukan).

Pengeluaran daging untuk penggunaan manusia dan haiwan bertanggungjawab untuk 57% daripada jumlah pelepasan pengeluaran makanan global, manakala sektor tenusu global sahaja menyumbang 4% daripada pelepasan global. Lima syarikat pengeluar teratas dunia—JBS, Marfrig, Tyson, Minerva, dan Cargill—dianggarkan bertanggungjawab untuk 496 juta tan gas rumah hijau pada 2023, lebih daripada yang dilaporkan untuk Chevron, Shell, atau BP.

“Syarikat daging dan tenusu berada di bawah banyak pemerhatian dan tekanan untuk bercakap tentang alam sekitar,” kata Jennifer Jacquet, profesor sains dan dasar alam sekitar di University of Miami, dan salah seorang pengarang kajian tersebut.

Para penyelidik, yang kajian mereka diterbitkan dalam jurnal berwasit PLOS Climate, memeriksa 1,233 dakwaan alam sekitar yang dibuat oleh 33 syarikat daging dan tenusu terbesar antara 2021-2024, diambil daripada laporan dan laman web kelestarian yang tersedia secara awam. Mereka menggunakan rangka kerja penilaian ‘greenwashing’ yang dibangunkan oleh penyelidik pada 2022, dan mendapati bahawa 98% dakwaan yang diperiksa tergolong dalam kategori ‘greenwashing’—kenyataan mengelirukan yang meningkatkan gambaran usaha kelestarian sesebuah syarikat di mata orang ramai.

Kebanyakan kenyataan tersebut terlalu kabur atau merupakan unjuran masa depan yang tidak dapat disahkan. Hanya 356 (29%) daripada dakwaan itu disokong oleh bukti sokongan daripada sumber seperti badan kerajaan atau organisasi perdagangan, dan bukti saintifik ilmiah hanya disediakan untuk menyokong tiga daripada dakwaan ini, dua daripadanya berkaitan dengan iklim.

Walaupun 17 daripada syarikat yang termasuk dalam kajian telah membuat komitmen sifar bersih—berbanding hanya 4 pada 2020—komitmen tersebut nampaknya sangat bergantung pada pampasan karbon, yang melibatkan pembiayaan projek yang mengimbangi pelepasan, dan bukannya penyahkarbonan, yang akan menangani punca pelepasan secara langsung.

Walaupun ia tanda yang memberangsangkan bahawa lebih banyak syarikat daging dan tenusu mempertimbangkan kesan pelepasan mereka, mereka perlu melakukan lebih banyak, kata Maya Bach, pengarang utama kajian tersebut. “Apa yang kita lihat di sini ialah mereka hanya menggaru di permukaan, berkongsi projek perintis atau inisiatif yang ya, mengurangkan pelepasan, tetapi bukan pada skala atau skop yang kita perlukan untuk memberi impak yang bermakna.”

Dalam beberapa kes, menurut kajian itu, syarikat mengumumkan inisiatif iklim yang bercita-cita tinggi, walaupun selalunya pada skala kecil. Sebuah syarikat mengumumkan ia akan melancarkan “projek perintis pertanian regeneratif” di 24 ladang—yang mewakili hanya 0.0019% daripada operasinya. Contoh lain yang diperhatikan oleh penyelidik termasuk syarikat yang menyebut perubahan kecil yang terhad impaknya, seperti menyediakan ketuhar gelombang mikro di kafeteria untuk menggalakkan pekerja membawa makan tengah hari sendiri atau mengurangkan penggunaan plastik dengan membuat pita pembungkusan lebih sempit.

Walaupun ia mungkin kelihatan tidak penting, menerbitkan dakwaan yang mengelirukan memberi kesan kepada persepsi awam terhadap sesebuah syarikat. “Ia menjejaskan cara pengguna melihat produk mereka,” kata Jacquet. “Ia menjejaskan apa yang ahli politik fikir mereka perlu lakukan untuk mengawal selia—jika mereka fikir syarikat sudah menyelesaikan masalah itu, mereka mungkin kurang berminat untuk mengawal selia industri tersebut.”

Perubahan besar perlu dilakukan untuk mengurangkan dengan ketara kesan pelepasan daripada pengeluaran daging dan tenusu. Industri ternakan global sahaja adalah salah satu sektor pengeluar tertinggi di dunia, dianggarkan bertanggungjawab untuk antara 12% dan 19% daripada jumlah pelepasan gas rumah hijau yang disebabkan oleh manusia. Kebanyakan kesan iklim industri ini datang daripada metana, yang dibebaskan oleh lembu dan ternakan lain sebagai sebahagian daripada proses pencernaan mereka. Metana, yang memerangkap 86 kali lebih banyak haba daripada karbon dioksida dalam tempoh 20 tahun, menyumbang lebih separuh daripada pencemaran iklim daging dan tenusu.

Walaupun terdapat kesan iklim daripada pengambilan daging, ia hanya semakin popular di seluruh dunia. Satu kajian 2018 mendapati bahawa, jika tiada perubahan kepada dasar atau tingkah laku, penggunaan daging global diramalkan 60-70% lebih tinggi menjelang 2050.

Itulah sebabnya, walau kelihatan tidak berbahaya, syarikat perlu dipertanggungjawabkan atas sebarang dakwaan yang mengelirukan, hujah pengarang kajian. “Penunjuk ‘greenwashing’ yang kita lihat ini, menggalakkan dan membolehkan [syarikat] terus melambatkan tindakan yang diperlukan untuk memenuhi matlamat iklim,” kata Bach. “Terdapat minat awam yang semakin meningkat terhadap usaha kelestarian, dan usaha boleh membentuk bagaimana sesebuah syarikat dilihat. Jadi adalah penting untuk menarik tirai, boleh dikatakan, dan melihat sama ada tindakan mereka sepadan dengan kata-kata mereka.”